De onion-routing van Tor laat elke aanvraag via drie relais (guard, intermediate, exit) verlopen, waarbij elk relais alleen de voorgaande en volgende knoop kent. Deze architectuur voorkomt dat een geïsoleerd relais het IP-adres van de bron kan correleren met de uiteindelijke bestemming. Alle beveiliging is gebaseerd op deze scheiding: het compromitteren ervan komt neer op browsen in het openbaar.
Tor-circuit en exit-knoop: het werkelijke aanvalsvlak
De meest blootgestelde schakel van het circuit is de exit-knoop. Wanneer de bestemming een klassieke site is (HTTP), komt het verkeer in het openbaar bij dit relais. Een kwaadwillende operator kan dan inloggegevens, cookies of ongecodeerde inhoud onderscheppen.
Bij een .onion-service verlaat het circuit nooit het Tor-netwerk: er is geen exit-knoop. De encryptie blijft van eind tot eind actief. Dit is de reden waarom .onion-adressen een hoger niveau van privacy bieden dan .com-sites die via Tor worden bezocht.
Een gids die deze mechanica gedetailleerd beschrijft, is beschikbaar op de site Construire la Bretagne, die ook de juridische aspecten van het gebruik van het netwerk behandelt.
Een ander vaak verwaarloosd punt: de guard-knoop. Deze ziet het echte IP-adres van de gebruiker. Als een aanvaller tegelijkertijd de guard en de exit van hetzelfde circuit controleert, wordt een verkeerscorrelatie theoretisch mogelijk. Tor vermindert dit risico door dezelfde guard-knoop gedurende meerdere weken te behouden, waardoor de blootstelling aan een enkel vertrouwd relais wordt beperkt in plaats van een willekeurige rotatie.

Tor Browser: stabiele versie, update en netwerkinstellingen
Tor Browser is gebaseerd op Firefox ESR. Elke beveiligingspatch die upstream door Mozilla wordt gepubliceerd, wordt geïntegreerd in de updates van de Tor-browser. Het uitstellen van een update, zelfs met een paar dagen, stelt bloot aan al publiekelijk gedocumenteerde kwetsbaarheden.
Stabiele of Alpha-versie
Het Tor Project publiceert twee takken: stabiel en Alpha. De Alpha-tak is niet bedoeld voor algemeen of risicovol gebruik. Het dient om experimentele functies te testen en kan regressies bevatten. Voor toegang tot het dark web raden we uitsluitend de stabiele versie aan die is gedownload van de officiële website van het Tor Project.
Netwerkinstellingen om te controleren na installatie
- Het beveiligingsniveau van de browser (toegankelijk via het schild in de adresbalk) moet worden ingesteld op “De veiligste” om JavaScript op alle sites uit te schakelen. Deze instelling breekt sommige inhoud, maar vermindert drastisch het aanvalsvlak aan de clientzijde.
- De bridges (obfs4 of Snowflake) maken het mogelijk om de blokkering van Tor door een internetprovider of een nationale firewall te omzeilen. Zonder bridge faalt de verbinding met het eerste relais in gecensureerde omgevingen.
- De DNS-resolutie gaat volledig via het Tor-circuit. Handmatig de netwerkinstellingen van de browser wijzigen of een externe DNS-proxy forceren, annuleert deze bescherming en veroorzaakt DNS-lekken.
Een technisch detail: nooit het venster van de browser aanpassen. Tor Browser opent in een gestandaardiseerde grootte om fingerprinting te verminderen. Het wijzigen van de afmetingen van het venster creëert een unieke vingerafdruk die het volgen tussen sessies vergemakkelijkt.
Tor-anonimiteit en identiteit: wat het netwerk niet beschermt
Tor versleutelt het transport, niet het gedrag. Verbinden met een persoonlijk account (e-mail, sociale media, bankdienst) vanuit Tor koppelt onmiddellijk de activiteit aan een echte identiteit, ongeacht het aantal doorlopen relais.
Hetzelfde probleem doet zich voor met de metadata van bestanden. Een document dat is gedownload en vervolgens buiten de Tor-browser wordt geopend, kan contact maken met een externe server, waardoor het echte IP-adres van de machine wordt onthuld. Elk bestand dat via Tor is gedownload, moet worden geopend in een gedisconnecteerde omgeving of op een geïsoleerde virtuele machine.
VPN en Tor: welke combinatie heeft zin
De vraag naar een VPN ter aanvulling van Tor verdeelt de meningen. Er zijn twee configuraties:
- VPN voor Tor (Tor over VPN): de internetprovider ziet een VPN-verbinding, geen Tor-verbinding. De VPN-provider weet echter dat er Tor-verkeer wordt gegenereerd. Deze configuratie beschermt tegen detectie van het gebruik van Tor door de ISP, maar verplaatst het vertrouwen naar de VPN.
- Tor voor VPN (VPN over Tor): de exit-knoop stuurt het verkeer naar de VPN. Complexere configuratie, zelden nodig, die voorkomt dat de bestemmingssite weet dat Tor wordt gebruikt, maar het verkeer in het openbaar aan de VPN blootstelt.
- Zonder VPN: Tor alleen is voldoende als de prioriteit anonimiteit is en niet het omzeilen van detectie. Een VPN toevoegen introduceert een extra vertrouwenspartij, wat niet altijd wenselijk is.
De keuze hangt af van het dreigingsmodel. Tegen een nieuwsgierige ISP rechtvaardigt de upstream VPN zich. Tegen een tegenstander die in staat is om gerechtelijke bevelen bij de VPN-provider te verkrijgen, blijft Tor alleen de meest samenhangende configuratie.

.onion-sites en zoekmachines op het dark web
.onion-adressen zijn lange alfanumerieke reeksen die onmogelijk te raden zijn. Er bestaat geen gecentraliseerde directory die gelijkwaardig is aan Google. Gespecialiseerde zoekmachines (DuckDuckGo in .onion-versie, Ahmia) indexeren een beperkte fractie van de beschikbare diensten.
De betrouwbaarheid van een .onion-site kan niet worden gecontroleerd aan de hand van het uiterlijk. Phishing-sites reproduceren bekende interfaces door slechts één teken van het adres te wijzigen. Het controleren van het volledige adres vanuit een onafhankelijke bron (betrouwbare directory, PGP-handtekening gepubliceerd door de service) blijft de enige effectieve voorzorgsmaatregel.
Legitieme .onion-diensten omvatten mirrorversies van nieuwsmedia, versleutelde communicatietools en meldplatforms die hun bronnen beschermen. Toegang tot het dark web is op zich niet illegaal in Frankrijk, maar de activiteiten die daar plaatsvinden, blijven onderworpen aan de gewone wet.
De bescherming die Tor biedt, is evenzeer afhankelijk van de discipline van de gebruiker als van de cryptografie van het netwerk. Een actuele browser, een afgeschermd gedrag en een duidelijk gedefinieerd dreigingsmodel vormen de drie pijlers van echt anoniem browsen.



